Ελληνικά · Προσχέδιο μετάφρασης για έλεγχο
Μετάβαση στο περιεχόμενοΗ πίστη που ομολογείται και βιώνεται
Ο Ορθόδοξος χριστιανισμός είναι ζωή σε κοινωνία με τον Πατέρα, μέσω του Ιησού Χριστού, εν Αγίω Πνεύματι. Το Σύμβολο προσφέρει κοινή ομολογία αυτής της πίστεως· η λατρεία, η μετάνοια και η αγάπη την κάνουν μέρος της καθημερινής ζωής.
Η χριστιανική πίστη περιλαμβάνει την πεποίθηση ότι ο Θεός είναι αληθινός και την εκμάθηση εμπιστοσύνης προς Αυτόν. Αφορά τον νου, την καρδιά και τις καθημερινές επιλογές. Η ευαγγελική κλήση για πίστη είναι και κλήση για μετάνοια: στροφή προς τον Θεό και εκμάθηση νέου τρόπου ζωής.
Η μελέτη, τα ερωτήματα και η προσεκτική σκέψη έχουν θέση στη ζωή της πίστης. Η θεολογική κληρονομιά της Αλεξάνδρειας είναι ισχυρή μαρτυρία αυτής της αναζήτησης κατανόησης. Η χριστιανική παιδεία βαθαίνει τη γνώση του Θεού που λατρεύει η Εκκλησία και την ανταπόκριση στην αγάπη Του.
Η Εκκλησία ομολογεί τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα ως έναν Θεό. Ο Υιός και το Πνεύμα έχουν την ίδια αιώνια θεία φύση με τον Πατέρα. Δεν είναι κτιστοί μεσάζοντες μεταξύ Θεού και κόσμου.
Αυτή η ομολογία διαμορφώνει τη χριστιανική προσευχή. Η Εκκλησία δοξάζει τον Πατέρα με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα και βαπτίζει στο όνομά τους. Η ζωή της Αγίας Τριάδος είναι η πηγή και η εκπλήρωση της κοινωνίας που αναζητούν οι χριστιανοί στη λατρεία και σε ζωή μεταμορφωμένη από τη χάρη.
Ο Θεός είναι Δημιουργός όλων όσων υπάρχουν. Η δημιουργία λαμβάνει την ύπαρξή της από Αυτόν και μαρτυρεί τη σοφία και την αγαθότητά Του. Η Εκκλησία επιβεβαιώνει την αγαθότητα του υλικού κόσμου και του ανθρώπινου σώματος ως δώρων του Δημιουργού.
Τροφή, νερό, λάδι, άρτος και οίνος γίνονται δεκτά με ευχαριστία και χρησιμοποιούνται στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Η σωτηρία αφορά ολόκληρο το πρόσωπο. Η προσευχή και η άσκηση θεραπεύουν τις σχέσεις και κατευθύνουν τη χρήση της δημιουργίας προς ευγνωμοσύνη, γενναιοδωρία και αγάπη.
Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αιώνιος Υιός και Λόγος του Θεού που έγινε άνθρωπος από την Παρθένο Μαρία. Είναι πλήρως Θεός και πλήρως άνθρωπος, με ανθρώπινο σώμα, νου και ψυχή. Εν Αυτώ η Εκκλησία ομολογεί την ένωση θεότητας και ανθρωπότητας σε ένα πρόσωπο.
Η Εκκλησία ονομάζει τη Μαρία Θεοτόκο επειδή το παιδί που γέννησε είναι ο Θεός Υιός εν σαρκί. Ο τίτλος είναι ομολογία της ταυτότητας του Χριστού. Η θεία και η ανθρώπινη φύση Του είναι ενωμένες σε ένα πρόσωπο. Η ακριβής συνοδική γλώσσα διαφυλάσσει το ευαγγελικό κήρυγμα ότι ο Θεός ήλθε αληθινά ανάμεσά μας για να μας σώσει.
Το κέντρο του χριστιανικού κηρύγματος είναι η Σταύρωση και η Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Ο θάνατός Του είναι πραγματικός, όπως και η νίκη επί του θανάτου. Η Εκκλησία εορτάζει το Πάσχα ως αποφασιστική φανέρωση αυτής της νίκης και αρχή ανακαίνισης της ανθρωπότητας.
Η ανθρωπότητα του αναστημένου Χριστού δοξάζεται και η Ανάστασή Του είναι θεμέλιο της εκκλησιαστικής ελπίδας για την ανάσταση όλων. Η χριστιανική ζωή βιώνεται με αυτή την ελπίδα, μέσα από μετάνοια, αγώνα κατά της αμαρτίας και συμμετοχή στη ζωή που δίνει.
Το Άγιο Πνεύμα είναι αιώνιο και θείο, λατρευόμενο μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό. Το Σύμβολο Το ονομάζει Ζωοποιό. Ενέπνευσε τους προφήτες και ήλθε στους μαθητές την Πεντηκοστή.
Η Εκκλησία ζει με αυτό το δώρο του Πνεύματος. Η αγιότητα είναι μεταμόρφωση του προσώπου σε κοινωνία με τον Θεό. Αγάπη, υπομονή, χρηστότητα, πιστότητα και εγκράτεια είναι καρποί του Πνεύματος που κατονομάζει ο Άγιος Παύλος. Αναπτύσσονται μέσα από τις σχέσεις και την εργασία της καθημερινής ζωής.
Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού, συναγμένο στη ζωή Του διά του Αγίου Πνεύματος. Οι τέσσερις χαρακτηρισμοί του Συμβόλου ανήκουν μαζί. Μία δηλώνει ενότητα εν Χριστώ· αγία την αγιότητα από τον Θεό. Καθολική εκφράζει πληρότητα και την κλήση να αγκαλιάσει κάθε λαό. Αποστολική δηλώνει συνέχεια με τους Αποστόλους και την αποστολή τους.
Η τοπική κοινότητα μοιράζεται κοινή πίστη και μυστηριακή ζωή με τον επίσκοπο και την ευρύτερη Εκκλησία. Το ανήκειν στην Εκκλησία περιλαμβάνει λατρεία, μάθηση, συμφιλίωση και ευθύνη για τους άλλους.
Η Αγία Γραφή βρίσκεται στην καρδιά της διδασκαλίας και της προσευχής της Εκκλησίας. Τα Ευαγγέλια και τα αποστολικά κείμενα αναγγέλλονται, μελετώνται και βιώνονται στην κοινότητα της πίστης. Ανήκουν στην Ιερά Παράδοση: τη ζωντανή μετάδοση της αποστολικής κληρονομιάς μέσα από την Εκκλησία.
Η Ιερά Παράδοση περιλαμβάνει λατρεία, συνόδους, Πατέρες, αγίους και ιερή εικονογραφία. Μέσα από αυτά η Εκκλησία παραδίδει την αποστολική πίστη σε γλώσσες, τόπους και γενιές. Τα τοπικά έθιμα εκφράζουν αυτή την κοινή ζωή στους πολιτισμούς όπου ριζώνει το Ευαγγέλιο.
Η εικόνα τιμάται λόγω του προσώπου που παριστάνει. Η τιμητική προσκύνηση διαφέρει από τη λατρεία που οφείλεται μόνο στον Θεό. Οι εικόνες του Χριστού κηρύσσουν ότι ο αόρατος Λόγος έγινε αληθινά ορατός με ανθρώπινη σάρκα.
Η χρήση εικόνων στην Εκκλησία ανήκει επομένως στη διδασκαλία της για την Ενανθρώπηση. Μαζί με τις Γραφές που αναγγέλλονται και τους ύμνους που ψάλλονται, οι εικόνες μαρτυρούν τον Χριστό και την αγιότητα όσων ζουν εν Αυτώ.
Το Σύμβολο τελειώνει με ελπίδα για ανάσταση νεκρών και ζωή του μέλλοντος αιώνος. Η χριστιανική υπόσχεση είναι απολύτρωση ολόκληρου του προσώπου και ανακαίνιση της δημιουργίας σε κοινωνία με τον Θεό.
Αυτή η ελπίδα δίνει βάρος στην παρούσα ζωή. Η φροντίδα ανθρώπων, η πιστότητα στον πόνο, η επιδίωξη ειρήνης και η απόρριψη αμαρτίας ανήκουν σε κόσμο δημιουργημένο και αγαπημένο από τον Θεό. Η Εκκλησία μαθαίνει να ζει τώρα προσδοκώντας την πληρότητα της Βασιλείας Του.
Συνεχίστε την εξερεύνηση
Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας αρχίζει με τον Ιησού Χριστό και τους Αποστόλους. Οι Σύνοδοι, οι άγιοι, η λατρεία και η ιεραποστολή της αφηγούνται πώς η αποστολική πίστη ομολογήθηκε και βιώθηκε μέσα σε μεταβαλλόμενες γλώσσες, κοινωνίες και ιστορικές δοκιμασίες.
Διαβάστε περισσότερα →
Τα μυστήρια είναι συναντήσεις με τη σωτήρια ζωή του Χριστού εν Αγίω Πνεύματι. Μέσα από αυτά η Εκκλησία λαμβάνει νέα γέννηση, κοινωνία, συγχώρηση, θεραπεία και χάρη για διακονία. Ανήκουν στο σύνολο της ζωής της πίστεως και της λατρείας.
Διαβάστε περισσότερα →Η κατήχηση είναι περίοδος προετοιμασίας για την είσοδο στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Συνδέει τη μάθηση με προσευχή, λατρεία και την εμπειρία μιας ενορίας. Ο ιερέας καθοδηγεί αυτή την προετοιμασία στις πραγματικές περιστάσεις του προσώπου, υπό την ποιμαντική εξουσία του επισκόπου.
Διαβάστε περισσότερα →
